Mijn hart klopt als een bezetene.
Het is zover.
Ik ga het echt doen.
Mijn innerlijke godin draait als een ballerina op haar tenen, de ene pirouette na de andere.
Hij maakt de deur naar zijn speelkamer open, doet een stap opzij om mij erdoor te laten en dan sta ik voor de tweede keer in zijn Rode Kamer van Pijn.
Alles is hetzelfde gebleven: de geur van leer, citroen, boenwas en donker hout; allemaal even sensueel.
Het bloed stroomt als hete lava door mijn aderen - een mix van adrenaline, lust en verlangen.
Het is een sterke, bedwelmende cocktail.
Christians houding is compleet en van het ene moment op het andere veranderd; hij is harder, gemener.
Hij kijkt op me neer met een verhitte, wellustige blik...hypnotiserend.
'Als je in deze kamer bent, ben je helemaal van mij,' zegt hij op fluistertoon, elk woord langzaam en weldoordacht uitsprekend,'en moet je doen wat ik wil.
Is dat duidelijk?'
'Zijn blik is zo intens.
Ik knik, mijn mond is droog en mijn hart bonst alsof het uit mijn borstkas wil springen. 'Trek je schoenen uit,' commandeert hij me zachtjes.
Ik slik en volg zijn bevel nogal onhandig op.
Hij bukt, pakt mijn schoenen op en zet ze bij de deur.
'Goed zo.
Niet twijfelen als ik je vraag iets te doen.
Ik ga nu je jurk langzaam uittrekken.
Dat wil ik al een paar dagen doen, kan ik me herinneren.
Ik wil dat je je goed voelt over je lichaam, Anastasia.
Je hebt een prachtig lichaam, ik kijk er graag naar.
Het is een genot om je te zien.
Ik zou de hele dag wel naar je kunnen kijken, en ik wil niet dat je je schaamt voor je naaktheid of je ongemakkelijk voelt.
Is dat duidelijk?' 'Ja.'